Alimentatie

Na een echtscheiding kan er sprake zijn van alimentatie. Er zijn twee vormen alimentatie: kinderalimentatie en partneralimentatie.

Kinderalimentatie

Het vaststellen van een kinderalimentatie is maatwerk. Beide ouders zijn financieel verantwoordelijk voor hun kinderen.

In grote lijnen wordt een kinderalimentatie op de volgende manier berekend.

Enerzijds moet er worden vastgesteld of afgesproken wat een kind nodig heeft (behoefte) en anderzijds wat er kan worden betaald (draagkracht).

De behoefte van een kind wordt doorgaans met behulp van de zogenaamde Nibud-tabellen – zie hiervoor ondermeer www.alimentatie.nl, www.nibud.nl en www.rechtspraak.nl – bepaald. Het uitgangspunt voor de vaststelling van de behoefte van de kinderen is het netto gezinsinkomen, het aantal kinderen in het gezin en hun leeftijden.

Vervolgens wordt er gekeken naar de draagkracht van beide ouders, om ieders aandeel in de kosten van de kinderen vast te stellen. Tot slot is de draagkracht van de alimentatieplichtige relevant om te beoordelen in hoeverre hij/zij zijn/haar aandeel in de totale kosten van het kind kan betalen.

Partneralimentatie

Het huwelijk brengt voor de echtgenoten lotsverbondenheid met zich mee. Deze lotsverbondenheid is de grondslag voor partneralimentatie: een financiële onderhoudsplicht na echtscheiding.

Het alimentatierecht is volop in beweging. Er is op dit moment een wettelijk recht op een partneralimentatie gedurende 12 jaar nadat het huwelijk is ontbonden. De periode van 12 jaar is er op gericht om degene die de alimentatie ontvangt de gelegenheid te bieden om weer in zijn of haar eigen kosten van levensonderhoud te voorzien. In zeer uitzonderlijke gevallen kan deze termijn door de rechter worden verlengd.

Onduidelijkheid

Tussen aanstaande ex-echtgenoten is vaak veel onduidelijkheid wat de wet in het kader van een partneralimentatie voorschrijft. De hoogte van een partneralimentatie is afhankelijk van de behoefte van de alimentatiegerechtigde en de draagkracht van de alimentatieplichtige.

De welstand die men tijdens het huwelijk gewend was, wordt in de rechtspraak vaak als leidraad gebruikt om de behoefte van degene die aanspraak maakt op een partneralimentatie te kunnen vaststellen. Niet alleen het inkomen van beide echtgenoten speelt hierbij een rol, maar ook de uitgaven die zij gewend waren te doen.

Vaststelling van de behoefte is maatwerk. In de rechtspraak is een vuistregel ontwikkeld om de behoefte vast te stellen. De vuistregel houdt in dat de behoefte gelijk wordt gesteld aan 60% van het netto gezinsinkomen, verminderd met de kosten van de kinderen. Deze vuistregel is alleen toe te passen in situaties waarin er sprake is van een modaal inkomen. Daarbij komt dat in vrijwel alle situaties degene die aanspraak maakt op de betaling van een partneralimentatie een behoeftelijst zal moeten opstellen. Aan de hand van een behoeftelijst worden de kosten van degene die aanspraak maakt op een partneralimentatie nauwkeurig in kaart gebracht.

Inkomstenbelasting

Degene die partneralimentatie ontvangt, of zal ontvangen, dient hierover inkomstenbelasting te betalen. Het gaat dus om een bruto bedrag. Degene die gehouden is tot het betalen van partneralimentatie kan de betreffende bedragen fiscaal aftrekken. Voor hem of haar is de betaling van een partneralimentatie een persoonsgebonden aftrekpost.

Partneralimentatie afkopen

Er zijn mogelijkheden om een partneralimentatie af te kopen. Degene die aanspraak maakt op een partneralimentatie ontvangt dan een som ineens. Het afkopen van een partneralimentatie wordt alleen geadviseerd met uitstekende juridische en fiscale begeleiding. Uiteraard dient uw specifieke situatie zich ook hiervoor te lenen.

Contact »